Więc po kolejnym starciu mówię jej grzecznie i ugodowo “Córko słuchaj starej matki, ona czasem naprawdę wie lepiej. W domu, będzie spokojniej, milej itd.”
Jej Maleńkość zapada się w sobie na chwilę, marszczy piękne czółko, zwraca ku mnie oczu lazur i wypala:
“Dobrze zacnę słuchać, w psysłą niedzielę”

No tak. Ma ktoś valium?

Kocury jak należało się spodziewać dość sceptycznie powitały nową siostrę. W ich pięknych oczach widzę raczej mieszankę zdegustowania, szoku i tak!, nie bójmy się tego słowa – obrzydzenia. Ogólnie są dość wyniosłe w stosunku do suki. Ale i zaciekawione co to za samonapędzająca się zabawka, która tupie, brudzi, robi dużo hałasu i brzydko pachnie No i zero agresji z obu stron co daje nadzieję na przyszłość.

No rozrasta się ten mój zwierzyniec w dość dynamicznym tempie można by rzec. Ale serce mi rośnie i dusza się raduje bo spełniam swoje marzenia. Są też bardziej przyziemne strony realizacji tychże marzeń of course. Choćby takie, że wynoszę tę pirlipatkę na dwór co dwie godziny a jaki mordor za oknem jest, każdy widzi. I usta mi już od tego spierzchły i marzną mi paluszki. Ale ja nie dam rady? Ja? która własnoręcznie odpieluchowała dwójkę opornych ludzkich dzieci? Ja nie dam rady z takim futrzakiem? Watch me!
Moje waleczne i zorientowane na sukces nastawienie ani trochę nie zmienia faktu, że jestem chyba najbardziej oczekującym wiosny bytem na tej półkuli. Wiosna wszystko ułatwi i uprzyjemni, zatem państwo wybaczą, ale…